درّ لبن بدون ولادت را معتبر ندانسته است و واضح است كه درّ لبن در زمان حمل ، مصداق درّ لبن من غير ولادة است چون كلمه ولادت و مشتقات آن به حسب اطلاقات اختصاص به مواردى دارد كه زايمان صورت گرفته و بچه به دنيا آمده باشد . روايت سوم : روايت عبد الله بن سنان « 1 » « قال سألت أبا عبد اللَّه عليه السلام عن لبن الفحل فقال : هو ما ارضعت امرأتك من لبنك و لبن ولدك ولد امرأة اخرى فهو حرامٌ » در اين روايت هم لبن ولدك تعبير شده كه دلالت بر اعتبار ولادت دارد ، با توجه به اينكه سؤال از ملاك و معيار لبن الفحل بوده و در بين عامّه هم اين مطلب مطرح بوده كه حكم دائر مدار لبن الفحل است ، حضرت هم در تفسير لبن الفحل ولادت را معتبر كرده است . صاحب حدائق رحمه الله يك نكته خوبى در توضيح اين استدلال دارد . ايشان مىگويد : حكمت اينكه خداوند لبن را ايجاد كرده اين است كه بعد از ولادت بچه غذاى او باشد چون قبل از ولادت ، بچه نيازى به لبن ندارد و از حيض تغذيه مىشود . لذا تعبير لبن الولد يا لبن الولادة به معناى لبنى است كه خداوند پس از تولد براى تغذيهء او قرار داده است و در مورد لبنى كه در هنگام حمل توليد شده و بچه نيازى به آن ندارد چنين تعابيرى مناسب نيست و خلاف ظاهر است . ج ) آيا خوردن از شير ولد زنا باعث نشر حرمت مىشود ؟ عدّهء زيادى در اين مسأله دعواى اجماع كرده‌اند كه شير بايد منشأ حلال داشته باشد و اگر بچه‌اى شير ولد زنا را بخورد نشر حرمت نمىشود . در مقابل اين دعواهاى اجماع ، ما به قائل صريحى كه به طور كلّى بخواهد مخالفت كند برنخورديم . البته فاضل مقداد در تنقيح به بعضى نسبت داده كه لبن زنا را هم موجب نشر حرمت دانسته‌اند كه اين نسبت ناتمام است ، ايشان پس از بيان قول مشهور مىگويد : « خالف ابن الجنيد فى ذلك و الشيخ فى المبسوط ايضاً حيث لم يعتبر النكاح

--> ( 1 ) - روايت 1361 در جامع الاحاديث